هدف

شوق من به تو

سد تمرکز من بر حمد توست،

که راه عشق را

در عشق راه باید جست.

که بهترین مسافر

آنست

که نه نقشه ای ثابت دارد،

نه قصد رسیدن[1].

هدف اینست

که در هیچ گوشه ذهنم

فلسفه ام، تأملم، قلبم،

شکی، یا آلودگی ای،

یا تملقی،

در عشق من به تو نباشد،

هنگامی که

حمد تو را می گویم—

[که نه اینست که

تو هادی و معلّم منی در این راه؟]

هدف اینست

که در هیچ گوشه فکرم، اصطکاک

و در هیچ گوشه قلبم، دوگانگی

و در هیچ پیچ وخم روحم،

نقطه تاریکی

برای فریب نباشد:

نه وسوسه شیطان

نه تمنای هوس

نه افسار نیاز—

که من تو را نیاز دارم

برای آنکه دوستت دارم،

نه آنکه فقط دوستت دارم،

برا آنکه نیازت دارم.

نه فریب دروغ—

که تو شفافی،

و به بشر

جدال دروغ و راست را

آموختی.

که تو نقطه کانونِ

خوبیِ فضیلت

و فضیلتِ خوبی هستی.

باید در هیچ خلوتگاه قلبم

نقطه مخدوشِ نا پژوهیده ای نباشد:

نه نا ایمنی ترس،

که هیئت عظمتت را،

در حیرت عشق لطیفت

می لرزم.

نه کوته نظری جهل—

که اسب عصاری

به دیدار نا متناهی،

گشوده نخواهد شد.

نه جهنم ریا،

که سیرت تو

صورت توست

در نزد خدا.

نه تکرار تقلید محض،

که ذکر هر کلمه مقدّسِ تو

باید لحظه را به زندگی آرد،

در تحول دائمی قلبم.

تا در عشق تو محو شوم

و در هر لحظه تو را بینم—

و لمس کنم.

هدف اینست

که در نفس مطمئن خانه کنم—

با اکسیر باز بودگی ابدی

و شفافیت روح

در تجربه نامتناهی تو—

که هر تحجر و تصمیم و تعریف نهایی،

مرا از تو دور می کند.

و آنگاه که تو را

در تظاهر دانش،

یا زهد،

می پیچم،

به هزار توی فاصله تبدیل می شوم.

هدف اینست،

که آینه باشم،

و در حقیقتِ دانشِ تو بتابم.

و شوق تو را

در یگانگیِ نیت و

فکر و حرف و عمل،

زندگی کنم.

که بهترین مسافر

نه نقشه ای ثابت دارد،

نه قصد رسیدن.

***********************************

"The Goal"

,My fervor for You

,Is a barrier to my concentration

.In praising You

,That the path of love

.Should be sought in the love of path

That the best traveler

,Is the one

,Who has no fixed plan

[1].And is not intent on arriving

The goal is that

In no turn of my thoughts

My philosophy

My contemplation

,And my heart

 Is there any doubt

Or defilement

Or obsequiousness
,In my love for You

Because is it not the case

That You are my guide and teacher

?In this path

The goal is that

There is no friction

,In any corner of my thought

,And there is no duality

.In any nook of my heart

,And in no bend of my soul

.Is there a dark spot of hypocrisy

,Neither the temptation of devil

,Nor the plea of whims and desires

Neither the yoke of need—

That I need You]

Because I love You

Not that only I love You

[.Because I need You

Nor the deception of lies—

That you are transparent

And you taught human beings

,The strife between lie and truth

That Your command

Is the focal point of

The goodness of virtue

.And the virtue of goodness

In each hideaway of my heart

There should be

.No unexamined defaced spot

Neither the insecurity of fear—

That I shiver the form of your greatness

.In the awe of your tender love

Nor parochialism of ignorance—

That the horse mill

Will not open up to

.Infinity

Nor the hell of hypocrisy

That your innermost nature

Becomes your face

.In front of God

,Nor the repetition of sheer imitation

That the remembrance of your Holly Name

.Ought to bring every moment into life

I should live in this journey

,Till I disappear in Your love

,And see and touch you in every moment

,In constant transformation of my heart

The goal is

,To reside in the soul at peace

With the elixir of eternal openness

And the transparency of soul—

,In the limitless experience of You

,That any dogmatism

,And final decision

,And definition

.Takes me away from You

,And when I wrap you

In the pretension of knowledge

,Or piety

.I turn into the labyrinth of distance

The goal is

,To be a mirror

And gleam in the truth of Your Knowledge

And live in the passion for You

In the integrity of becoming one

,In my intention

,thoughts

,words

.and action

,That the best traveler

,Has no fixed plans

.And is not intent on arriving

____________________________________

[1] Lao Tzu: Tao Te Ching

یگانگی

هر چه هست،

  

                  از تو هست،

                                  و برای توست.

که تو نور و

               نارِ منی.

آنچه در من از توست،

تو را آرزو می کند.

که تو حرف اولّ

                     و آخـر منی!-

--

و من حجاب فاصله ام.

تخیلم نقاب است.

واقعیتم رویاست.

دل مشغولیم سرابی دور است.

که هر عمل صالح،

پله ای است برای صعود به تو.

که تو خوبی هستی،

                و شفاف،

                           و در هزار آینه هایِ موازیِ خویش،

 بی ریا،

           در عمق هزار تویِ

                                    خرد خویش.

و آنچه را که در من از توست،

                                         به خود می خوانی.

هر فرشته آواز توست،

و هر قدیس زنگ خاطره تو.

باید از هر پرده فاصله بگذرم:

اول از شر و شیاطین،

دوم از هوا و هوس،

از این که من بهترم از دیگران!

از توهم اینکه من به خویشتن

سزاوارِ چیزی ام،

تا گوهر تو، در تو

تلأ لو کند.

که تو آرزوی آواز مایی،

که تو آواز آرزوی خویشی.

پس، سوّم:

باید مدار و طرح خویش را،

آهسته آهسته پاک کنم،

و با شفقت،

               هر مشغله

                              و دلواپسی

                                           و عشق را،

هر تیمار

           و محبت

                     و مراقبت را،

                                    وا نهم.

و با وجدانی روشن

در مراقبه تو

فرو روم.

و با احترام،

هر فرشته

             و قدیس

                       و پیامبر را

                                    در آغوش گیرم،

                                                           و بگذرم،

تا به ساحت تو فرو افتم.

و از وسوسه سزاواری خویش بیدار شوم،

تا در سپاسگذاری تو محو شوم.

که از نار تو در گذرم،

تا به نور تو صفا شوم.

که از یاد خویش فراموش شوم،

تا به حق تو

وصل شوم—چو قطره ای به دریا!

{آیا قطره دریا را می خواند

یا دریا قطره را؟}

و حرص جاودانگی را دفن کنم،

و ودیعه را به منزل رسانم،

و گوهر را به گنج دار سپرم،

و در ابدیت تو میرم.

که هر چه هست،

                      از تو هست،

                                     و برای توست.

Oneness

 ,Whatever is

  

,Is from You

.And is for You

,That You are my Light

.And my Fire

,Whatever is in me

From You

.Desires You

That You are my Alpha

And Omega---

.And I am the veil of distance

,My imagination is a mask

,And my reality is a dream

.My preoccupation is a far mirage

That each righteous action

.Is a step to ascend to You

,That You are Goodness

 .And translucent

,In the labyrinth

 ,Of Your parallel mirrors

Ingenious and true

In the abyss

 Of the maze

.Of Your Wisdom

,And whatever is in me

From You

.You call to Yourself

,Every angel is Your song

,And every saint is the intonation of your memory

:I ought to pass each veil

,First, the veil of the evil and devil

,Second, vile desires and passions

!That I am better than others

The delusion of autonomously

,Deserving anything

Till your pearl

.Radiates in You

,That You are the desire of our songs

.That You are the song of Your desire

:Thus, the third

I should slowly erase

,My axis and outline

,And with empathy

Set aside

            

,Every worry

                             

,And concern

                                          

,And love

,Every serving

          

Kindness

                    

,And care

,And with a clear conscience

                  

,To immerse in your meditation and prayer

,And with reverence

Embrace

,Every angel

,And saint

            

,And prophet

                                   

 ,And let goof them

.To lose myself in Your dimension

,And awaken to the temptation of my deservedness

.To fade out in Your gratitude

To pass through Your Fire

.To become serene in Your Light

,To become oblivious to my recollection

!To connect to Your Truth—like a drop to ocean

{Does drop yearn the sea

Or the sea long the drop?}

,And bury the desire for immortality

,And return the given back home

,And give back the pearl to the treasurer

.And die in Your eternity

,That whatever is

,Is from You

.And is for You